* * * قسم چهارم : وقف كافى و بيان شد كه ، وقف كافى ، وقف در كلمه‌اى است كه ما بعدش به آن و خود آن به ما قبلش ارتباط لفظى ندارد بلكه بين آنها ارتباط معنوى برقرار است . و از مثالهاى اين گونه وقف در پايان آيات ، وقف در « تبذيرا » در آيه 26 سوره اسراء / 17 « وَ لا تُبَذِّرْ تَبْذِيراً » است ، زيرا - جمله « إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كانُوا إِخْوانَ الشَّياطِينِ » محلى از اعراب ندارد و جمله استينافيه جديدى است كه ذهن را در رابطه با فلسفهء نهى از تبذير ، روشن مىسازد ، پس تعلق آن به ما قبل خود معنوى است نه لفظى . قسم پنجم : وقف حسن وقف حسن ، وقفى است بر روى كلمه‌اى كه ما بعدش يا به آن يا به ما قبل آن تعلق معنوى دارد و راجح اين است كه تعلق لفظى فيما بين آنها وجود نداشته باشد . و از مثالهاى آن در پايان آيات ، وقف در - « امدا » است در آيه 25 سوره جن / 72 « أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَداً » زيرا كه در - « عالِمُ الْغَيْبِ » سه وجه وجود دارد :